Jeuf
In
d'r sjpegel van de etalageroet zeen ich hun d'r lunchroom binnekoame.
Midde
sieëvetig zulle ze zieë.
Heë - Jeuf zal ich 'm mer neume - trikt e kerke mit boodsjappe en löpt 'ne meter of onderhaof achter zieng vrouw. E haat zich d'r hood get nao achter geduujd vawège de hits; 't kolbèrke drugte uvver d'r erm.
't
Is nog e geluk, dat de sandale die e zich lang gelèe van zie ieësjte pensioeën
haat gegolle, zoe lekker lope! Zie
- Leonie ving ich good bie heur passe - sjörgt mit e paar groeëte plastic
tute. Wie in 'n reklaam vör d'r nuujtste - alwer verbeëterde - wesjpolver,
sjteëke die mit hun frisje kleure grellig aaf teëge 't verblikt zoaëmerkleedsje.
Ze
zunt kom binne, of 't Leonie duujt de tute op de ieësjte de bitste ron bank die
't ziet en wilt zich dao al gao neerlaote. Mè dan veult 't d'r wind van 'ne
tsemmelig groeëte ventilator, midde op diezelfde toffel. Dem hou 't in alle
iever um flot 'n goo plaatsj te kriege, nog gaar neet gezieë. En juus went d'r
Jeuf al godsgetruij wilt asjuve, sjnapt 't Leonie zich wer de tute: "Kom,
pap, v'r zitte os an dizze dusj; dat'dink blust mich völs'te hel!"
"Jao
mam, dao höbste geliek in." zet d'r Jeuf en sjuuft 't kerke pis an de
ander toffel.
't
Dink hat waarsjijnlijk Leipzig nog mitgemakt, mè vör d'r Jeuf en 't Leonie
is 't 'n goo hulp, zieker went ze, juus wie huë, i Heële nao d'r maat gunt.
'ne Sjunne blomkuël, get eppel en tomate...., da sjlipste al gow mit gans get
kilo's. En wat te dinke van die lekker häänsjes; die waore toch och
verrekdes billig! Dao betalste i gen dörp, bie d'r Langkoeër, twieë kieër
zoeväöl vör.
Went
d'r Jeuf nao twieë of drie kommando's van de mam oeteindelijk 'ns richtig zit
wie en woe'e mot, sjteet al direk e medsje neëven'm
um mit e vruntelijk "Goeie
morgen! Wat mag 't voor u zijn?" de besjtilling op te neëme.
"Juzzes
jao" zet d'r Jeuf, haof in zichzelf, "hie i Heële moste in alle gesjäfte
Hollensj kalle en dik och nog oppen sjtraot."
"Doe
höbs gèer e pasteike, hè pap?" zèet 't Leonie, "jao hè, dan gef
os mer e kippepasteitje en e broodje gezond ..…………en twieë
koffie."
"Nèe,
ich ginge koffie, mam, dat witste toch…..ich lever get frisj."
"Oòh
juffrouw….. dan gef mer twieë frisj….. jao….. doot mer Sjpa
Citroen."
D'r
Jeuf knikt 'ns dat 't good is; mieë oet gewende dan vör de bestilling.
"En
't broodje gezond, mevrouw? Wilt u een zacht broodje of liever stokbrood?"
"Nèe...
Doot mer sjtokbroeëd... Is dat eh ...'tzelfde
brudje?...
Jah, e zach is mesjien toch beëter, hè?...
Jao...gef
mich toch mer e zach, esteblif."
En
de juffrouw geet op de teek aa.
"Sjun
sjilderiekes hange hie, hè mam? Sjterk dat't allenuj peëd zunt!"
"Mienge
leve pap, noe dink toch 'ns nao. Witste da neet wie dat gesjef hie heesjt? V'r
zunt hie in d'r Lippizaner; dat is toch e peëd!... En dèe puzzel... dèste
nog ummer heem in de kas höbs liegke ,va twieëdoezend sjtukskes, van dat peëd
en die sjun gelagkde sjees. Wentste dem noe eindelijk 'ns 'n kieër zous make ,
dan kos v'r dèm opplekke en sjiek laote ilieste. Dat wuër nog get vör boaëve
d'r tillevies te hange bie dat klee lempke.....
Zoe
is 't good, juffrouw. Zit 't dao mer neer. Dat geet wal.………..
Mieljaar
pap, doe höbs waal väöl vleesj in dat pasteike. Dat is vör 'ne kieër
getild! Krieste dat wal
op?"
"En
wat'dunks dich van die "broodje gezond", dat is al bou 'ne ganse wigk.
Zigk doe mer niks; begin mer te knauwele."
Dan
is 't e tiedsje sjtil an de toffel neëve mich. Ze laote ’t zich good sjmake,
die twieë. Went ich zeen wie 't Leonie van dèe gezonne pistolet zit te
moefele, kin ich 'm gee ongeliek geëve, dat 't dat sjtokbroeëd toch mer hat
laote sjete.
Dao
wuër 't jao noeëts mit veëdig woade, en an de moele te zieë die 't sjniejt,
past 'm 't kunstgebit och neet al te good mie.
"Meneer,
höbt deër d'r tied um?" drieënt 't Leonie zich uvver de bank heen nao
mich um.
"Jao,
mevrouw,......"
"Twintig
vör twelf" zetd'r Jeuf direk d'r boaëvenop.
"Ich
höb 't ongevèèr twintig vör twelf" zegk ich, of ich hém gaar neet
gehoeëd höb.
"Zieste
wat ich dich zigk, mam. Zies-toe dat neet op die klok dao achter an de moeër?
Ich
zigk dich toch ummer, dat ich nog verregkdes goo òwe höb vör mienge lèeftied.
Dao zow minnige koejong nog 'ns richtig sjaloeës op zieë!
Mè...,
uvver koejonge gesjproaëke... höbste't al gehoeëd van d'r Pierre va
Bertha-van-de-meuële? Dèe is toch
nog koom widman; ich dink e klee jaor, zoeget.
Dèe
geet noe wer iddere zotterdig- en zondigovvend oet…… achter de vruikes aa.
Jong, dem kinste neet mie truuk: de häörkes fie gesjnèe en de goo montoeër
aa...."
"Juffrouw,
kinne v'r aafreëkene?" zet 't Leonie, of d'r kal uvver d'r Pierre 'm
allelee is.
"Mè
't geet nog va ginge kant." geet
d'r Jeuf wieër, "Heë hat mich dat lits ins vertild, wie ich 'm zoog in
d'r kaffee.
Doe
how e waal al e paar dröpkes op, of mesjien wal get mieë es e paar. Mè ja,
wie zèet me och al wer: "Kling kinger en zatte luuj zigke de woeërheed."
"Noe
loester 'ns, Pierre", höb ich doe an 'm gezag " die vrowluuj moste
gewoon 'ns die sjpaarbankbeukske laote zieë, da geet dat wie e flutsje van 'ne
cent!"
't
Leonie kiekt 'm 'ns vies aa, vawège zoe'n dom wiets oet de ouw doeës en zeukt
in de handtesj de beuësj um aaf te reëkene. "Dat is dan alles bij
elkaar 6,80 euro mevrouw".
"t
Leonie duujt 't medsje zieëve euro i'gen heng en zèet mit e rief gebaar
"Laot
de rest mer zitte, juffrouw, dat is vör uch".
Went
ze e moment later nao boete gunt, sjtrieë ze zich nog effe, wèe 't kerke maog
trikke, mè 't Leonie laant zich de tute nog d'r boavenop en nao twieë kieër
"Nee, noe laot mich mer !!" geet 't vörop de zaak oet.
D'r
Jeuf mit zie jeske uvver d'r erm d'r achteraa; zoe is'e dat gewend.....